Νησιά του Αιγαίου (Χώρος ευθύνης Γ.Γ. Αιγαίου & Ν.Π.): ΣΙΚΙΝΟΣ
ΣΙΚΙΝΟΣ

ΣΙΚΙΝΟΣ

Έκταση νησιού 42 km2 Μήκος ακτών νησιού 40 km

Η Σίκινος (αρχαία Οινόη) είναι από τα μικρότερα νησιά των Κυκλάδων. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του συμπλέγματος μεταξύ Ίου και Φολεγάνδρου. Έχει έκταση 41 6 τ.χλμ. και πληθυσμό 238 κατοίκους. Διοικητικά συγκροτείται σε μία Κοινότητα και υπάγεται στο Επαρχείο Θήρας.

Η νοτιοανατολική πλευρά του είναι ομαλή ενώ στο βορειοδυτικό τμήμα υπάρχει ένας απότομος γκρεμός 280 μέτρων όπου είναι κτισμένη η Χώρα. Το νησί παράγει θυμαρίσιο μέλι και εκλεκτό ελαιόλαδο ενώ στην αρχαιότητα ονομαστό ήταν το κρασί του.

Η αρχαία πόλη βρίσκεται στο ύψωμα της Αγίας Μαρίνας (ορατά λείψανα και νεκρόπολη). Στους ρωμαϊκούς και τους βυζαντινούς χρόνους η Σίκινος περιέπεσε σε αφάνεια και αποδυναμώθηκε λόγω πειρατικών επιδρομών. Ακολούθησαν Ενετοί (Δουκάτο της Νάξου) Ρώσοι και Τούρκοι. Η ένωση του νησιού με την υπόλοιπη Ελλάδα ήρθε το 1829.

Η Χώρα της Σικίνου (Κάστρο) αποτελεί εξαίρετο δείγμα κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής με την εκκλησία της Παντάνασσας στο κέντρο της. Κύρια αξιοθέατα του νησιού είναι το καστρομοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής (1690) και η Επισκοπή ρωμαϊκό ταφικό μνημείο με μνημειακή πρόσοψη (2ος-3ος αι. μ.Χ.) μετασκευασμένο σε χριστιανικό ναό.

Στον όρμο της Αλοπρόνοιας υπάρχει παραθεριστικός οικισμός   προβλήτα και μικρό αλιευτικό καταφύγιο. Οι παραλίες (Άγιος Γεώργιος Διαλισκάρι Άγιος Παντελεήμων) και η μοναδική Μαύρη Σπηλιά συνιστούν πόλο έλξης για τον σημερινό επισκέπτη των ήσυχων διακοπών.

Ακτοπλοϊκή σύνδεση υπάρχει με τον Πειραιά και τις Δυτικές Κυκλάδες. Διοικητικά οργανώνεται σε μία Κοινότητα και υπάγεται στο Επαρχείο Θήρας.