Νησιά του Αιγαίου (Χώρος ευθύνης Γ.Γ. Αιγαίου & Ν.Π.): ΣΕΡΙΦΟΣ
ΣΕΡΙΦΟΣ

ΣΕΡΙΦΟΣ

Έκταση νησιού 74 km2 Μήκος ακτών νησιού 83 km

Στο σύμπλεγμα των Δυτικών Κυκλάδων ανάμεσα στην Κύθνο και στη Σίφνο η Σέριφος έχει έκταση 74 33 τ.χμ. και πληθυσμό 1.414 κατοίκους. Διοικητικά οργανώνεται σε ένα Δήμο και υπάγεται στο Επαρχείο Μήλου.
Νησί ορεινό και άγονο και μικρές εύφορες πεδιάδες είναι ο μυθικός τόπος ανατροφής του Περσέα. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή για τα μεταλλεία της χάρη στα οποία άκμασε από την αρχαϊκή εποχή (6ος αι. π.Χ.) μέχρι τα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου. Στους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους η Σέριφος έχει περάσει στην αφάνεια.

Σημαντικότερος οικισμός του νησιού είναι η Χώρα τυπικό δείγμα κυκλαδικού οικισμού σε λόφο με χαρακτήρα αμυντικό που διατηρεί την οχυρωματική μεσαιωνική του μορφή. Έδρα των Βενετών κυριάρχων του νησιού και πεδίο δράσης πειρατών τα χρόνια που ακολούθησαν η Σέριφος πήρε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση και απελευθερώθηκε μαζί με τις Κυκλάδες. Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα η μεταλλευτική δραστηριότητα άνθησε ξανά στο νησί. Το 1916 ιδρύθηκε σωματείο για την κατοχύρωση του οκταώρου ύστερα από αιματηρούς αγώνες των μεταλλωρύχων. Τα λατομεία έπαψαν οριστικά να λειτουργούν το 1963.

Ανεξερεύνητη αρχαιολογικά η Σέριφος έχει κατάλοιπα αρχαίων πύργων στην ύπαιθρο. Αξίζει να επισκεφθεί κανείς το ενετικό κάστρο στην κορυφή της Χώρας το σπήλαιο του Κύκλωπα στον Κουταλά αξιόλογες μεταβυζαντινές εκκλησίες και τη σημαντική Μονή των Ταξιαρχών. Το νησί διαθέτει παραλίες και επαρκή υποδομή για τους θερινούς επισκέπτες του. Το λιμάνι βρίσκεται στο Λιβάδι. Συνδέεται  ακτοπλοϊκά με τον Πειραιά και τις Δυτικές Κυκλάδες.

Βόρεια της Σερίφου βρίσκεται το νησάκι Πιπέρι και στα ΒΑ η ακατοίκητη Σεριφοπούλα με απόκρημνες ακτές.