Νησιά του Αιγαίου (Χώρος ευθύνης Γ.Γ. Αιγαίου & Ν.Π.): ΛΕΣΒΟΣ
ΛΕΣΒΟΣ

ΛΕΣΒΟΣ

Έκταση νησιού 1636 km2 Μήκος ακτών νησιού 382 km

 

Το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας με έκταση 1635 9 τ.χμ. και πληθυσμό 90.538 κατοίκους αποτελεί διοικητικό κέντρο αφού είναι η έδρα του Υπουργείου Αιγαίου και Νησιωτκής Πολιτικής της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου της Νομαρχιακής Αυτοδιοικησης Λέσβου  και του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Στο νησί υπάρχουν 13 Δήμοι με 182 οικισμούς αρκετοί από τους οποίους είναι χαρακτηρισμένοι παραδοσιακοί με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φυσιογνωμία. Πρωτεύουσα είναι η Μυτιλήνη και σημαντικότερες κωμοπόλεις η Καλλονή ο Μόλυβος (Μήθυμνα) η Αγιάσος και το Πλωμάρι.
Η πλούσια γεωλογική ιστορία της Λέσβου έχει αποτυπωθεί στο μοναδικό απολιθωμένο δάσος του Συγρίου στο Δυτικό άκρο του νησιού και στις θερμομεταλλικές πηγές που τροφοδοτούν τα πολυάριθμα ιαματικά λουτρά του νησιού από την οθωμανική περίοδο μέχρι σήμερα.

Νησί σπάνιας φυσικής ομορφιάς με δύο μεγάλους κόλπους (Καλλονής Γέρας) σημαντικούς ψαρότοπους παρουσιάζει εξαιρετικό οικολογικό ενδιαφέρον λόγω της χλωρίδας του και της γεωγραφικής του θέσης αποτελεί σταθμό πολλών αποδημητικών πουλιών. Νησί καταπράσινο με απέραντους ελαιώνες πευκοδάση και δάση μικτής βλάστησης. Η τοπική οικονομία είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην αγροτική παραγωγή με κύριο προϊόν το εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο και τα παράγωγα του στην κτηνοτροφία με τα πολύ γνωστά γαλακτοκομικά προϊόντα (τυριά) την αλιεία αλλά και και στον κλάδο της μεταποίησης με άξονα την ποτοποιία κυρίως με την παραγωγή του φημισμένου Λεσβιακού ούζου και την κονσερβοποιία αλιπάστων. Ήδη από τον 19ο αιώνα το ελαιόλαδο στήριξε οργανωμένο δίκτυο βιομηχανιών (ελαιοτριβεία και σαπωνοποιεία) και αποτέλεσε τον βασικό μοχλό της οικονομικής ανάπτυξης.

Η διαχρονική ακμή της Λέσβου έχει αποτυπωθεί σε σημαντικά μνημεία που βρίσκονται κατάσπαρτα στο νησί καθώς και τα εξαιρετικής αρχιτεκτονικής αξίας νεοκλασικά κτίρια. Στην αιολική Λέσβο της αρχαιότητας άνθισαν σημαντικές πόλεις (Μυτιλήνη Άντισσα Πύρρα Αρίσβη Μήθυμνα και Ερεσός) και το νησί ανέδειξε μεγάλες μορφές της λυρικής ποίησης (Σαπφώ Αλκαίος) και της φιλοσοφίας (Θεόφραστος Πιττακός). Στα βυζαντινά και τα χρόνια της κυριαρχίας των Γενουατών στολίστηκε με πλήθος ναών και ισχυρά κάστρα. Στα νεότερα χρόνια άνθησαν σημαντικοί τομείς της λαϊκής τέχνης όπως η κεραμική και η ξυλογλυπτική.

Η Λέσβος προσαρτήθηκε στην Ελλάδα το 1912. Όπως και όλα τα νησιά του ΒορειοΑνατολικού Αιγαίου δέχτηκαν μεγάλο αριθμό προσφύγων από τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922 ο οποίος εντάχθηκε δημιουργικά στο νησί και συνέβαλε στη σημερινή οικονομική και πολιτιστική ακμή του. Από τη Λέσβο κατάγονται σημαντικές μορφές των ελληνικών γραμμάτων (Μυριβήλης Βενέζης Ελύτης Κόντογλου) και ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος.

Το νησί διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο κοντά στη Μυτιλήνη και καλό δίκτυο ακτοπλοϊκών δρομολογίων με την ηπειρωτική χώρα το Ανατολικό Αιγαίο και τα απέναντι τουρκικά παράλια.